Rocío González

/Mexico
Rocío González

(Mehika), je doktorirala iz latinskoameriške
književnosti na Universidad
Autonoma de Mexico. Je avtorica devetih
pesniških zbirk, Paraíso de fisuras
(1988), Ángeles en vilo (1993), Interiores
del tiempo (1995), Las ocho casas (1998),
Vislumbre (1999), Luneverses (2001),
Pasiones tristes (2004), Azar que danza
(2006), Lunacero (2006), in zbirke esejev
El lenguaje como resistencia (2007).
Leta 1998 je za zbirko Las ocho casas
prejela nacionalno nagrado za poezijo
Benemerito de America, leta 2001 pa za
zbirko Lunacero nacionalno nagrado za
poezijo Enriquete Ochoa.

Pesmi


Dve / Dos


Zatemnitev svetlobe / El oscurecimiento de la luz


Notranja resnica / La verdad interior


Tri / Tres


Ena / Uno