Daj atek pokaži svoje zobe, ne pa
napredujočih spoznanj: moram se
naseliti v tvojem prav, res sem vesel
da te vidim zadovoljnega, da si naredil
stvari, ki ti jih nihče več ne more vzeti,
pa še ne pomeni, da je vse postalo lepše
samo tvoj lastni svet imaš v svojih rokah
ne tistega, v katerem ti podarim vnuka
in o tem bi se rad pogovoril s teboj
oče pokaži torej spet svoje zobe, vedno
neumnejši ljudje imajo vedno bolj prav
in seveda so volivci toda česa pravzaprav
vi ste zgradili prekrasno palačo ati
na močvirnatih tleh, tudi sam verjamem
v dobre namene, ampak
vedno bolj pač tudi v zobe
še zdaj mi vlivajo v usta tako kašo kot
nekdaj, a jo prežvečim, preden požrem:
ne tvojega nocojšnjega nazora
ne tvoje modrosti mnogih let.
Tvoje zobe.
Iz nizozemščine prevedla Tanja Mlaker.
Kom vadertje laat je tanden zien, niet
je voortschrijdend inzicht: ik moet in je gelijk
kunnen wonen, echt ik ben blij
je tevreden te zien, dat je dingen hebt
neergezet die niemand je meer afneemt
wil niet zeggen dat alles er mooier op werd
alleen je eigen wereld is maakbaar
niet die waarin ik je een kleinkind geef
en ik wil daarover met je kunnen praten
vader laat dus je tanden weer eens zien, steeds
dommere mensen krijgen steeds meer gelijk
en natuurlijk zijn het kiezers maar waarvan
jullie bouwden een prachtig paleis pa
op een drassige bodem, ook ik geloof
in goede bedoelingen maar
steeds meer nog intussen in tanden
eet mijn pap nog met dezelfde lepel
maar kauw tegenwoordig voor ik slik:
niet je mening van vanavond
niet je wijsheid met de jaren.
Je tanden.
