kako ne oditi v benetke
kako običajno in enostavno se je ustaviti
in ne oditi v benetke
morda zato
ker se več ne praznuje novo leto in rojstni dan
in se počasi vse spremeni v vsakdanjost
ki je iz previdnosti ne želimo mešati z ničimer drugim
še zlasti ne z benetkami
to bom spoznala kasneje
a medtem ko miljana sklene dlani in moleduje naj postanem del njenega potovanja
kot atom imam malo časa za svoj polrazpad
tako da že čez minuto stojim pred hvaležnim občinstvom
jaz – popustljiva avanturistka
jaz – lena hedonistka
jaz – odljudna egoistka
jaz – empatična feministka
in vsak del mene ima svoje argumente
toda strinjam se
in miljana tako iskreno poskakuje od veselja sredi ulice
da mi je kar nekoliko nerodno
zaradi moje vsakdanjosti in zadržanosti
a hkrati si želim da bi si želela v benetke
in začnem …
… kaj pa če je vse to zaman
ne, ne
kdaj pride naslednja priložnost
šest ur in že si v benetkah
bienale vaporetto gelato
vstopnine in hoteli
paulo
diši po morju
nejasno ozračje kjer se otok skriva za prividom
toda edino česar se spomnim je thomas mann
in njegova smrt v benetkah
čeprav še ne vem da nam bodo zjutraj na železniški postaji
sporočili
zmanjkalo je kart za benetke
najbrž je moja vsakdanjost kupila še zadnjo
Prevod: Veronika Sorokin
як не паехаць у венецыю
як звыкла і проста спыніцца
і не паехаць ў венецыю
можа таму
што ўжо не святкуецца новы год і дзень нараджэння
і паступова ўсё ператвараецца ў будзённасць
якую абачліва не хочацца разбаўляць нічым
асабліва венецыяй
гэта я зразумею пазней
а пакуль мільяна складае далоні і просіць стаць часткаю ейнага падарожжа
як атам я маю маленькі перыяд паўраспаду
таму ўжо праз хвіліну перад удзячнай публікай
я – памяркоўная авантурыстка
я – лянотная геданістка
я – мізантропная эгаістка
я – эмпатыйная феміністка
і ў кожнай мяне – свае аргументы
але я пагаджаюся
і мільяна так шчыра падскоквае ад радасці пасярод вуліцы
што мне робіцца трошку няёмка
за сваю будзённасць і стрыманасць
я таксама хачу хацець у венецыю
і я пачынаю…
….а раптам дарма ўсё гэта
не, не
калі яшчэ выпадзе шанец
шэсць гадзін і ты ў венецыі
і біенале вапарэто джэлата
квіткі і гатэлі
паўло
даносіцца прысмак мора
непразрыстасць паветра дзе выспа хаваецца ў марыве
але ўсё што я магу прыгадаць гэта томаса мана
з ягонай смерцю ў венецыі
хоць зусім і не ведаю што раніцай на вакзале
нам скажуць
- квіткоў да венецыі не засталося
напэўна мая будзёнасць прыдбала апошні
